یک روز نبود ...

یک عمر بود که گذشت ...

عمری که در عرض 5 ساعت طلایی گذشت ...

او حرف میزد و من فقط نگاه می کردم ...

انگار نه انگار که اولین بار و اولین ملاقاتمان بود ...

گویا سالهاست محرم اسراره...

آرامش موج میزد در طنین قشنگ صداش ...

ممنون ازش

نمیدونم کسی هم تو این فضا مونده یا نه ...

فکر می کنم همه اسیر فضاهای مجازی موبایلی شدن و اینجا رو خالی کردن

اما من می خوام کماکان بنویسم ...

بنویسم از راهی که رفتم و تهش هیچی گیرم نیومد ...

همین فضای مجازی ، تلگرام و وایبر و واتس آپ و لاین و همه

هیچی توش نموند ، فقط من موندم و یه تجربه ی بد و یه عالمه دلتنگی و افسردگی ...

خدا میدونه حالم بده ...